Be a happy neko-chan...

The sky is clear

There's a fullmoon night

The stars are bright

And they all shine

..for neko-chan

Moonlight reflects over the sea

The water is calm

She holds hope in her palm

And all mermaids are dreaming

..for neko-chan

Angels and kittens

dance to this song

she's the fairest of all

and they are cheering along

..for neko-chan

Enchanted forests

and magical trees

first time they see such a beautiful heart

and a purple fairy is carrying the keys

..for neko-chan

She stands in the middle

with her golden hair

flowers are blooming

and all creatures  are  singing

..be a happy neko-chan

---my hymn from now on..thank you sentso, I love you my friend.

Wise Words ~part II

Life is a beach and I'm just surfing...

Let your past make you better, not bitter...

You should be able to make a man smile, with your clothes on.

Knowledge speaks, but wisdom listens.

I think everybody's weird.We should all celebrate our individuality and not be embarassed or ashamed of it.

Never let success get to your head and never let failure get to your heart...

Follow your heart but take the brain with you.

Don't date the most beautiful person in the world, date the person who makes your world the most beautiful.

The best relationship is when you two can act like lovers and best friends...

There's always gonna be someone prettier, smarter, sexier, funnier etc, in short better than you, but you know what, they will never be you!

Enjoy the little thing in life because one day you will look  back, and realise they were the biggest things.

You don't have a soul.You are a soul. You have a body.

Wise Words~ part 1

"Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες. Οι μεσαίοι άνθρωποι μιλούν για γεγονότα. Οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους" ~Platon


"Στόχευε για το φεγγάρι... ακόμα κι αν αστοχήσεις, θα βρεθείς κάπου ανάμεσα στ' Αστέρια" ~Platom


"Δεν είναι το μέγεθος των πράξεών μας που έχει σημασία, αλλά η ποσότητα της αγάπης που βάζουμε σε αυτές" ~Platon


"Η πρώτη και μεγαλύτερη νίκη είναι να κατακτήσεις τον εαυτό σου. Το να σε έχει κατακτήσει ο εαυτός σου είναι από όλα το πιο επαίσχυντο και άθλιο" ~Aristoteles

"Τα 7 σφάλματα του κόσμου"

Πλούτος δίχως μόχθο

Ηδονή δίχως συνείδηση

Γνώση δίχως χαρακτήρα

Εμπόριο δίχως ηθική

Επιστήμη δίχως ανθρωπιά

Λατρεία δίχως θυσία

Πολιτική δίχως αρχές  

~M.Gandhi

Η μοναξιά είναι ένα καλο μέρος να επισκεπτείς, αλλά ένα άσχημο μέρος για να μείνεις.

~Unknown

Until the last moment...

Χμ, όχι δεν είναι έτσι. Δεν είναι καθόλου έτσι. Στο μυαλό μου τα είχα πολύ διαφορετικά και πολύ απόλυτα βαλμένα. Δεν χρειάζεται ο άλλος να πάρει το πρόβλημα σου επάνω του και να το βάλει μέσα του και να μπει στην ίδια θέση και και και...όχι όχι. Άργησα τόσο μα τόσο πολύ να το καταλάβω. Αλλά τι ειρωνία, είμαι μόλις 20 και έχω όλη τη ζωή μπροστά μου. Απλά επειδή το έκανα εγώ στους άλλους, σαν να ερχόμουν δηλαδή με ένα γερανό και τους απάλλασσα από το συναισθηματικό βάρος και ψυχικό πόνο που ένιωθαν, προσπαθώντας και τελικά καταφέρνωντας να μπω στη θέση τους. mixed blessing που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι. Από τη μια είναι θείο δώρο να καταλαβαίνεις τους άλλους όπως αυτοί θέλουν αλλά από την άλλη, δεν είσαι το τρίτο μάτι και αυτί, που θα δει εξωτερικά και πιο ψύχραιμα το πρόβλημα. Και στην τελική κατέληξα να έχω τα δικά μου συν των άλλων.Αβάσταχτο βάρος. Αποκτάς σχεσοφοβία. Νομίζεις ότι κάθε σου σχέση θα είναι ένας ακόμα άνθρωπος που θα ξεφορτώνει μέσα σου. Το αποτέλεσμα? Απομόνωση και αδυναμία να συνάψεις σφιχτές και αληθινές σχέσεις. Φιλαράκι δεν τα ρίχνω μόνο στους άλλους όμως, ούτε μόνο σε μένα όπως συνήθιζα να κάνω πάντα μα πάντα όμως. Αυτοτιμωρία και αυτοκαταπίεση, χωρίς λόγο, χωρίς αιτία και φυσικά χωρίς αποτέλεσμα. Ναι, φιλαράκι. Φιλαράκι με αποκαλώ πλέον. Είμαστε φιλαράκια με την D.D. Έσπασε. Μου ζήτησε συγνώμη. Η αλλαγή έγινε πριν από μια βδομάδα στον γιατρό. Εκεί που το άγχος μου είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, εκεί που σκέφτεσαι ότι θα πεθάνεις από την ταχυπαλμία και τη θλίψη, εκεί που θες να ανοίξεις το παράθυρο και να πέσεις, εκεί που θες να μπίξεις ένα μαχαίρι σ' αυτήν την καρδιά για να μη νιώθει θλίψη πια, εκεί είναι που λύγισε πια. Είδε τι περνώ και τι μου έκανε τόσο καιρό. Μου ζήτησε συγνώμη με πραγματική μεταμέλεια. Δεν μετανόησε απλά. Μεταμέλησε. Κατάλαβε το λάθος της, μου υποσχέθηκε ότι δεν θα ξαναγίνει. Είμαστε φιλαράκια πλέον. Προσπαθώ να είμαστε. Γιατί ξέρεις κάτι? Στο τέλος της ημέρας, είσαι εσύ και ο εαυτός σου. Κανένας άλλος. Πρέπει να είστε καλά μαζί .Είναι ζωτικό. Καλύτερο σύμμαχο δεν θα βρεις ποτέ και πουθενά. Μέχρι την τελευταία στιγμή... θα είστε μόνο οι δυο σας.Αν δεν τα βρεις μ' αυτόν δεν θα τα βρεις με κανένα. Ο εαυτός μας χρειάζεται φροντίδα, χρειάζεται έπαινο και μια αγκαλιά. Τίποτα πολύ, τίποτα σπέσιαλ. Απλά πράγματα. Δεν θέλει φιλοσόφια και μεγαλομανίες. Έτσι είναι κ οι άλλοι. Μια αγκαλιά, μια καλή κουβέντα, ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο, είναι τόσο ανεκτίμητο πολλές φορές που ισοδυναμεί με μια καλή συνεδρία στην ψυχοθεραπεία. Η ζωή είναι σαν μια μελωδία. Κανείς δεν είπε ότι θα είναι απλή και εύκολη. Για να παίξεις όμως τα νυχτερινά του Σοπέν, πρέπει τα δάχτυλα σου να έχουνε εξασκηθεί να ελίσσονται γρήγορα στις κλίμακες, μείζονες και ελάσσονες. Έτσι λοιπόν, για να είσαι καλά με τους άλλους, πρέπει να είσαι καλά με εσένα και στα άσχημα και στα κάλα, στα μείζονα και στα ελάσσονα. Ο καθένας συνθέτει τη δική του μελωδία για τη ζωή, να μη φοβάσαι αν θα έχει ελάσσονες κλίμακες μέσα. Κάνουν το κομμάτι μαγευτικό.

Σ'ευχαριστώ Λ.

"Η Μουσική είναι ένα ηθικό δίκαιο. Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στο νου, πτήση στη φαντασία, και γοητεία και ευθυμία στη ζωή και τα πάντα"~Πλάτων

Kαι ήσουν εκεί. Στην πόρτα του ονείρου μου και με κοιτούσες. Δεν με κοιτούσες ρομαντικά. Με κοιτούσες με μια ματιά βρώμικου πάθους και αυτοπεποίθησης. Δεν μπορώ αυτές τις ματιές. Υποκύπτω. Με τράβηξες από το χέρι χωρίς να μου πεις λέξη. Κάπου με πήγαινες, δεν ξέρω πού ούτε τόλμησα να ρωτήσω. Εγώ το αντιδραστικό πλάσμα που πάντα θέλει να ξέρει τι γίνεται, τι παίζει, να έχει τον έλεγχο και να μην της λένε τι να κάνει. Εγώ λοιπόν, δεν μίλησα, δεν άρθρωσα λέξη. Ήσουνα για μένα ένα απωθημένο, τόσο απωθημένο στο ασυνείδητο, που ούτε καν ήξερα πόσο μου άρεσες. Είχε ωραία μέρα. Και εκεί μπροστά σε όλους με ξάπλωσες στον καναπέ. Το μέσα μου, ήθελε απεγνωσμένα να προβάλλει αντίσταση γιατί δεν ήταν σωστό. Δεν παίζω εγώ εις βάρος των άλλων ποτέ. Θα πληγώναμε ανθρώπους. αλλά αντί να πω αυτήν την έκθεση που είχα στο μυαλό μ, έσκασα ένα ανυπόμονο χαμόγελο...

Φοβερό πράμα να κυκλοφορείς στο σπίτι και παντού κατά τη διάρκεια της ημέρας και το μυαλό σου να μη ξεκολλάει από τα περίεργα σενάρια, που υφαίνει το ασυνείδητο στα όνειρά μας χωρίς να μας ρωτήσει. Τι φασιστικό Θεέ μου.Αλλά είναι ίσως ο μόνος φασισμός που κατά βάθος αγαπάμε. Αγαπάμε? Όχι. Ζούμε για να τον ζούμε. Λατρεύουμε να τον ζούμε αλλά μας καταστρέφει εννοίοτε. Είσαι εσύ και ο εαυτός σου, μόνοι. Παίρνεις εκείνο το χαμόγελο, το σαδιστικό και ένοχο μαζί, γιατί ξέρεις ότι αυτό που έζησες ασυνείδητα έστω για 10 λεπτά, είναι δικό σου. Ολόδικό σου και κανένας δεν θα στο πάρει, δεν θα το μάθει και δεν θα το λογοκρίνει ποτέ, όσο άσχημο, πρόστυχο, υπέροχο, ευφάνταστο υπήρξε.

-Λ. κατακλύζομαι από τα συναισθήματα μου. Κατακλύζομαι από θλίψη και ευτυχία για ανούσια πράγματα. Θέλω να σταματήσω να αισθάνομαι και να ερωτεύομαι κάθε μέρα. Υποφέρω. Δεν ερωτεύομαι ανθρώπους πάντα. Έναν λαμπερό ήλιο, μια αφιλόξενη θάλασσα, τον δροσερό ανοιξιάτικο αέρα, τη μυρωδιά του γρασιδιού μετά τη βροχή, το να γυρνάς σπίτι με το αστικό και να δύει ο ήλιος. Δεν μου αρέσουν απλά Λ., τα ερωτεύομαι όλα αυτά. Δεν κρατιέμαι. Είναι το κτηνώδες και εγωστικό μα συνάμα συναίσθημα αυτοθυσίας και απαξίωσης του εαυτού. Γιατί αυτό είναι έρωτας. Τον άλλον τον θες αποκλειστικά για σένα μόνο, εδώ και τώρα. Αλλά ταυτόχρονα νιώθεις τόσο μικρός και μάταιος απέναντι του, απέναντι στη ματιά του. Και εκεί λοιπόν που σε αναζωογονεί και νομίζεις ότι βρήκες το μυστικό για την αθανασία, εκεί είναι που σου βάζει το πιστόλι στον κρόταφο. Έτσι νιώθω και εγώ Λ., αναγεννάμαι στιγμιαία και δολοφονούμαι στιγνά και ανελέητα από τις ίδιες μου τις σκέψεις, μέσα στο ίδιο λεπτό .Έτσι και με τα όνειρά μου...ξανά και ξανά.you keep coming back for more.

I'll see you in my dreams..There we'll be safe tonight, from the lonely days of memory..
I'll see you in my dreams. oh
Time, time will never be a friend of mine again
It tries to make your memory fade, but i won't let it end
Let the sun go down, so I can drift away
Let me close my eyes and live another day
You keep comin', you keep comin' back..you keep comin' back for more...

D.D η συγκατοικος μου στην τρελα

D.D η συγκατοικος μου στην τρελα.Μα τι κλισε φραση.Περνω περιεργη φαση με την D.D την τελευταια περιοδο.βεβαια το κακο ειναι οτι μαλλον δεν αρχισαν τα προβληματα τον τελευταιο χρονο, αλλα τα τελευταια χρονια.Δεν ξερω ποια ειναι.Καποτε ειμασταν φιλες, πολυ καλες και δεμενες.Παντα μου ασκουσε κριτικη.Αυστηρη κριτικη.Αλλα την ακουγα παντα πιστα και υπακουα γιατι κατα βαθος την εμπιστευομουνα.Αλλαξε ομως.Αλλαξε πολυ κι εγινε εχθρος.Εγινε τυραννος.Μου φερεται ψυχαναγκαστικα και με κατηγορει για ολα.Δεν μου δινει το δικαιωμα να κανω τιποτα, απολυτως τιποτα,ουτε τα πιο απλα καθημερινα πραματα.μου βιδωνει μια ενοχη στο μυαλο και κοιμαται ησυχη.εγω ομως επαψα να αντεχω.εχοντας μια υγεια να καταρρεει δεν μπορουσα να την αφησω να μου κανει τη ζωη μαρτυριο.και ομως τα καταφερε.εχασα τον υπνο μου, εχασα την ορεξη μου, οχι για μεγαλα πραματα αλλα για τα πιο απλα.μεχρι που η αυτοκτονια κλοθογυριζε συνεχως στο μυαλο μου.δεν ηθελα ομως να βαλω ενα τελος, εχω την οικογενεια μου και δεν θα την αφησω να δυστυχισει.οι επιλογες ητανε 2-η θα παω ή τελος.Και πηγα.ειναι ασχημο η D.D να σου ρουφαει την ψυχη μερα με τη μερα.ειναι ασχημο και απανθρωπο.κανεις τους αλλουσ δυστυχισμενους.αλλα παλι τουσ σκεφτομαι τους αλλους.Η Λ. μου λεει οτι σκεφτομενη τοσο τους αλλουσ, καπου εχασα εμενα και τις αναγκες μου.
-εχει ιδιαιτερες αναγκες η D.D και σωματικα και ψυχικα.δωστις χρονο, δωστις το δικαιωμα να επιθυμει και να υλοποιει τις επιθυμιες της.
-δεν το εκανα ποτε αυτο.δεν το εχω συνηθισει.ειναι ξενο προς εμενα.παντα ητανε πρωτα οι αλλοι.
-αγαπησε την D.D, το αξιζει
-δεν ξερω πως ειναι να αγαπας τον εαυτο σου.
....................................................................................................................................................................
Παλι προσπαθω να μιλησω για τις σκεψεις μου.δεν μου βγαινει.εχω στερεψει.κινουμαι και αναμασω επιφανειακα. η d.d παρολα αυτα ειναι καλη.ειναι δημιουργικη, ητανε παντα καλη σε ολα. στο σχολειο, στο πιανο, στη ζωγραφικη, στις γλωσσες παντου.οχι επειδη επρεπε αλλα επειδη ηθελε.μονο που δεν απολαμβανε ποτε τιποτα γιατι η d.d δεν αρκουτανε σε τιποτα.εθετε ενα στοχο, και μολις εφτανε το στοχο αυτο, τον ανεβαζε ενα κλικ παραπανω, με αποτελεσμα να μη τον φτανει ποτε.δεν εκμεταλλευτηκε ουτε τη φωνη της ουτε τις ευκαιριες να κανει πραματα με αυτην.δεν εκμεταλευτικε τιποτα και κανενα.παραητανε ταπεινη.μαλλον ητανε ταπεινη μεχρι αηδιας.μαλλον αυτοκαταστροφικη.γι αυτο παντα φοβοτανε το μονιμο και το σιγουρο.οχι μονο πιστευε οτι δεν της αξιζε, και οτι κανενας δεν θα την αποδεχοτανε για αυτο που ητανε, αλλα μονη της δημιουργουσε τα εμποδια συνηθως.και σε συνδιασμος με τις υψηλες, πανυψηλες απαιτησεις τις απο τουσ αλλους, δεν μπορουσε να ειναι με ατομα καιρο.το περιεργο ειναι οτι δεν απαιτουσε απο τους αλλους.απλα τους αγαπουσε υπερβολλικα πανω απο αυτην και τους σιχαινοτανε που την αγαπουσαν.πολυ μελο εγινε η ιστορια μου φαινεται.καπου εδω θα σταματουσα γιατι h d.d δεν εχει δικαιωμα να κλαψουριζει απο δω και απο κει.αλλα οχι τελικα.Ειδες Λ.? η d.d ακολουθει της συμβουλες σου.θα κανει την επιθυμια της.και η επιθυμια της ειναι να γραψει.χμ τι ελεγα?για την d.d.ειναι ασχημο και σχεδον αυτοκτονικο.ειναι ωραια η πνευματικη κ ψυχολογικη αυτοαναζητηση και αυτοανακαλυψη αλλα πολυ οδηνηρη.αλλα παρολα αυτα τη συνεχιζω.η αυτοκαταστροφη που λεγαμε.οχι ισως τελικα να βρω την ακρη.το ενα λεπτο εισαι καλα, εχεις ενεργεια, μπορεις να χτισεις ολοκληρη οικοδομη αμα λαχει.στο επομενο λεπτο, ολο αυτο εχει καταρευσει και σε πνιγει η θλιψη γιατι δεν θα το καταφερεις ποτε.στο ιδιο λεπτο.και συνεχεια.συνεχεια πλεον παρεα με ενα κατακλυστικο καταθλιπτικο αγχος.θα σε δω συντομα Λ.προσπαθω να νικησω τη d.d,προσπαθω με νυχια και με δοντια.

Ανάρτηση μετά τον ύμνο

Χμ...Δευτερη αναρτηση.Η πρωτη ειναι ενα απο τα αγαπημενα μου τραγουδια και απο αποψη μουσικης και στοιχων.Φανταζομαι πως πρεπει να γραψω κατι συγκλονιστικο, κατι δακρυβρεχτο ή χτυπημενο αλυπητα απο τη μοιρα.Για να πω την αληθεια, δεν ειμαι καλη στο να εκφραζω τα συναισθηματα μου ουτε τις σκεψεις μου. Αυτο βεβαια με εφτασε εδω που με εφτασε. Θα εδινα τα παντα για να μπορεσω εστω μια στιγμη στη ζωη μου να μπορεσω να σταματησω το μυαλο μου απο το να σκεφτεται, να σκεφτεται κ να σκεφτεται και να με βυθιζει ολο και πιο πολυ.Ειναι ενα πηγαδι χωρις πατο.Ναι, αυτο ειναι.Δεν θα βρεις ακρη ποτε και ποτε δεν θα καταλαβεις τουσ συνειρμους που κανει αυτο το μυαλο.Θα ηθελα πολλες φορες να μπορω να το χειριζομαι ή πραγματικα να το δανειζω ενοιοτε σε ανθρωπους που τους λειπει. Αλλα δεν ειναι το θεμα εκει. Το θεμα ειναι οτι αυτο το μυαλο λειτουργει, συνεργαζεται και ειναι κολληταρι με μια ψυχη.Και εδω τα πραγματα καπως περιπλεκονται.Δεν ειναι παντοτε χρησιμο και απαραιτητο αυτα τα δυο παντα να τα κανουνε πλακακια.Για την ακριβεια ειναι καταστρεπτικο.Και για την "πιο ακριβεια" ειναι ο ορισμος της αυτοκαταστροφης.Δεν προστατευεις την ψυχη σου με τη λογικη σου απο τα τριγυρω ερεθισματα, δεν χτιζεις ενα γερο και απορθυτο οχυρο με τον εγωισμο σου και εισαι γυμνος απεναντι στον πονο. Η λογικη εχει τη χρησιμοτητα της. Αυτη ειναι το οχυρο. Οταν ομως αρνειται να κανει τον τοιχο σου, εκει ειναι που χανεις και τον καλυτερο συμμαχο κ φιλο σου. Δεν ξερω τι συμβαινει. Η επιστημη μου λεει οτι οι ανθρωποι ευαλωτοι στη μελανχολια και την καταθλιψη, εχουνε μια πολυ συγκεκριμενη εγκεφαλικη λειτουργια στο μερος της αμυγδαλης του εγκεφαλου. Για να το πω απλα, η αμυγδαλη δουλευει περισσοτερο, υφαινοντας την εμπειρια με το συναισθημα. Ο αδερφος μου λεει οτι λειτουργω πολυ με το μυαλο. Αδερφε μου μακαρι να ξερες, μακαρι να μπορουσες να καταλαβεις οτι αυτα τα 2 για μενα, ψυχη και μυαλο ειναι ενα αχωριστο, αδιαπεραστο, σφιχτο σαν γροθια κουβαρι.Κουβαρι μπερδεμενο και εξυπνο. ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟ.Τοσο εξυπνο και πολυμηχανο,που μου ξεφευγει συχνα, ξετυλιγεται με τοσο λαθος τροπο, δειχνοντας στους αλλους λαθος πραματα για μενα...Και αυτο το κουβαρι, αντι να μου κανει το οχυρο, μου τρωει αχορταγα την ψυχη.

En Silencio..

Te fuiste sin despedir
Llevandote la luz de mi existir
Solo me quedo de ti
La locura de sentirte junto a mi

A veces oigo tu voz
A lejos me llama
Te siento aqui
Amame...

En silencio y en soledad
En las noches te acercas mas
Susurras en la oscuridad
Se que eres tu

Me habla tu corazon
Sera algo mas fuerte una obsesion
Un sueno te hare vivir
En momentos solo asi puedo seguir

A veces oigo tu voz
A lejos me llama
Te siento aqui
Amame...

Llevo las caricias en la piel
Solo tu amor me cura el alma
Se me a ido el paraiso
Sin tu cuerpo sobre el mio

En las noches te acercas mas
Se que eres tu

Siento en el silencio y en la soledad
En las noches te acercas mas
Susurras en la oscuridad

Se que en el silencio y en soledad
En las noches te acercas mas
Susurras en la oscuridad
Se que eres tu

Se que tu estas aqui
Amame...