Ανάρτηση μετά τον ύμνο

Χμ...Δευτερη αναρτηση.Η πρωτη ειναι ενα απο τα αγαπημενα μου τραγουδια και απο αποψη μουσικης και στοιχων.Φανταζομαι πως πρεπει να γραψω κατι συγκλονιστικο, κατι δακρυβρεχτο ή χτυπημενο αλυπητα απο τη μοιρα.Για να πω την αληθεια, δεν ειμαι καλη στο να εκφραζω τα συναισθηματα μου ουτε τις σκεψεις μου. Αυτο βεβαια με εφτασε εδω που με εφτασε. Θα εδινα τα παντα για να μπορεσω εστω μια στιγμη στη ζωη μου να μπορεσω να σταματησω το μυαλο μου απο το να σκεφτεται, να σκεφτεται κ να σκεφτεται και να με βυθιζει ολο και πιο πολυ.Ειναι ενα πηγαδι χωρις πατο.Ναι, αυτο ειναι.Δεν θα βρεις ακρη ποτε και ποτε δεν θα καταλαβεις τουσ συνειρμους που κανει αυτο το μυαλο.Θα ηθελα πολλες φορες να μπορω να το χειριζομαι ή πραγματικα να το δανειζω ενοιοτε σε ανθρωπους που τους λειπει. Αλλα δεν ειναι το θεμα εκει. Το θεμα ειναι οτι αυτο το μυαλο λειτουργει, συνεργαζεται και ειναι κολληταρι με μια ψυχη.Και εδω τα πραγματα καπως περιπλεκονται.Δεν ειναι παντοτε χρησιμο και απαραιτητο αυτα τα δυο παντα να τα κανουνε πλακακια.Για την ακριβεια ειναι καταστρεπτικο.Και για την "πιο ακριβεια" ειναι ο ορισμος της αυτοκαταστροφης.Δεν προστατευεις την ψυχη σου με τη λογικη σου απο τα τριγυρω ερεθισματα, δεν χτιζεις ενα γερο και απορθυτο οχυρο με τον εγωισμο σου και εισαι γυμνος απεναντι στον πονο. Η λογικη εχει τη χρησιμοτητα της. Αυτη ειναι το οχυρο. Οταν ομως αρνειται να κανει τον τοιχο σου, εκει ειναι που χανεις και τον καλυτερο συμμαχο κ φιλο σου. Δεν ξερω τι συμβαινει. Η επιστημη μου λεει οτι οι ανθρωποι ευαλωτοι στη μελανχολια και την καταθλιψη, εχουνε μια πολυ συγκεκριμενη εγκεφαλικη λειτουργια στο μερος της αμυγδαλης του εγκεφαλου. Για να το πω απλα, η αμυγδαλη δουλευει περισσοτερο, υφαινοντας την εμπειρια με το συναισθημα. Ο αδερφος μου λεει οτι λειτουργω πολυ με το μυαλο. Αδερφε μου μακαρι να ξερες, μακαρι να μπορουσες να καταλαβεις οτι αυτα τα 2 για μενα, ψυχη και μυαλο ειναι ενα αχωριστο, αδιαπεραστο, σφιχτο σαν γροθια κουβαρι.Κουβαρι μπερδεμενο και εξυπνο. ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟ.Τοσο εξυπνο και πολυμηχανο,που μου ξεφευγει συχνα, ξετυλιγεται με τοσο λαθος τροπο, δειχνοντας στους αλλους λαθος πραματα για μενα...Και αυτο το κουβαρι, αντι να μου κανει το οχυρο, μου τρωει αχορταγα την ψυχη.