D.D η συγκατοικος μου στην τρελα.Μα τι κλισε φραση.Περνω περιεργη φαση με την D.D την τελευταια περιοδο.βεβαια το κακο ειναι οτι μαλλον δεν αρχισαν τα προβληματα τον τελευταιο χρονο, αλλα τα τελευταια χρονια.Δεν ξερω ποια ειναι.Καποτε ειμασταν φιλες, πολυ καλες και δεμενες.Παντα μου ασκουσε κριτικη.Αυστηρη κριτικη.Αλλα την ακουγα παντα πιστα και υπακουα γιατι κατα βαθος την εμπιστευομουνα.Αλλαξε ομως.Αλλαξε πολυ κι εγινε εχθρος.Εγινε τυραννος.Μου φερεται ψυχαναγκαστικα και με κατηγορει για ολα.Δεν μου δινει το δικαιωμα να κανω τιποτα, απολυτως τιποτα,ουτε τα πιο απλα καθημερινα πραματα.μου βιδωνει μια ενοχη στο μυαλο και κοιμαται ησυχη.εγω ομως επαψα να αντεχω.εχοντας μια υγεια να καταρρεει δεν μπορουσα να την αφησω να μου κανει τη ζωη μαρτυριο.και ομως τα καταφερε.εχασα τον υπνο μου, εχασα την ορεξη μου, οχι για μεγαλα πραματα αλλα για τα πιο απλα.μεχρι που η αυτοκτονια κλοθογυριζε συνεχως στο μυαλο μου.δεν ηθελα ομως να βαλω ενα τελος, εχω την οικογενεια μου και δεν θα την αφησω να δυστυχισει.οι επιλογες ητανε 2-η θα παω ή τελος.Και πηγα.ειναι ασχημο η D.D να σου ρουφαει την ψυχη μερα με τη μερα.ειναι ασχημο και απανθρωπο.κανεις τους αλλουσ δυστυχισμενους.αλλα παλι τουσ σκεφτομαι τους αλλους.Η Λ. μου λεει οτι σκεφτομενη τοσο τους αλλουσ, καπου εχασα εμενα και τις αναγκες μου.
-εχει ιδιαιτερες αναγκες η D.D και σωματικα και ψυχικα.δωστις χρονο, δωστις το δικαιωμα να επιθυμει και να υλοποιει τις επιθυμιες της.
-δεν το εκανα ποτε αυτο.δεν το εχω συνηθισει.ειναι ξενο προς εμενα.παντα ητανε πρωτα οι αλλοι.
-αγαπησε την D.D, το αξιζει
-δεν ξερω πως ειναι να αγαπας τον εαυτο σου.
....................................................................................................................................................................
Παλι προσπαθω να μιλησω για τις σκεψεις μου.δεν μου βγαινει.εχω στερεψει.κινουμαι και αναμασω επιφανειακα. η d.d παρολα αυτα ειναι καλη.ειναι δημιουργικη, ητανε παντα καλη σε ολα. στο σχολειο, στο πιανο, στη ζωγραφικη, στις γλωσσες παντου.οχι επειδη επρεπε αλλα επειδη ηθελε.μονο που δεν απολαμβανε ποτε τιποτα γιατι η d.d δεν αρκουτανε σε τιποτα.εθετε ενα στοχο, και μολις εφτανε το στοχο αυτο, τον ανεβαζε ενα κλικ παραπανω, με αποτελεσμα να μη τον φτανει ποτε.δεν εκμεταλλευτηκε ουτε τη φωνη της ουτε τις ευκαιριες να κανει πραματα με αυτην.δεν εκμεταλευτικε τιποτα και κανενα.παραητανε ταπεινη.μαλλον ητανε ταπεινη μεχρι αηδιας.μαλλον αυτοκαταστροφικη.γι αυτο παντα φοβοτανε το μονιμο και το σιγουρο.οχι μονο πιστευε οτι δεν της αξιζε, και οτι κανενας δεν θα την αποδεχοτανε για αυτο που ητανε, αλλα μονη της δημιουργουσε τα εμποδια συνηθως.και σε συνδιασμος με τις υψηλες, πανυψηλες απαιτησεις τις απο τουσ αλλους, δεν μπορουσε να ειναι με ατομα καιρο.το περιεργο ειναι οτι δεν απαιτουσε απο τους αλλους.απλα τους αγαπουσε υπερβολλικα πανω απο αυτην και τους σιχαινοτανε που την αγαπουσαν.πολυ μελο εγινε η ιστορια μου φαινεται.καπου εδω θα σταματουσα γιατι h d.d δεν εχει δικαιωμα να κλαψουριζει απο δω και απο κει.αλλα οχι τελικα.Ειδες Λ.? η d.d ακολουθει της συμβουλες σου.θα κανει την επιθυμια της.και η επιθυμια της ειναι να γραψει.χμ τι ελεγα?για την d.d.ειναι ασχημο και σχεδον αυτοκτονικο.ειναι ωραια η πνευματικη κ ψυχολογικη αυτοαναζητηση και αυτοανακαλυψη αλλα πολυ οδηνηρη.αλλα παρολα αυτα τη συνεχιζω.η αυτοκαταστροφη που λεγαμε.οχι ισως τελικα να βρω την ακρη.το ενα λεπτο εισαι καλα, εχεις ενεργεια, μπορεις να χτισεις ολοκληρη οικοδομη αμα λαχει.στο επομενο λεπτο, ολο αυτο εχει καταρευσει και σε πνιγει η θλιψη γιατι δεν θα το καταφερεις ποτε.στο ιδιο λεπτο.και συνεχεια.συνεχεια πλεον παρεα με ενα κατακλυστικο καταθλιπτικο αγχος.θα σε δω συντομα Λ.προσπαθω να νικησω τη d.d,προσπαθω με νυχια και με δοντια.
-εχει ιδιαιτερες αναγκες η D.D και σωματικα και ψυχικα.δωστις χρονο, δωστις το δικαιωμα να επιθυμει και να υλοποιει τις επιθυμιες της.
-δεν το εκανα ποτε αυτο.δεν το εχω συνηθισει.ειναι ξενο προς εμενα.παντα ητανε πρωτα οι αλλοι.
-αγαπησε την D.D, το αξιζει
-δεν ξερω πως ειναι να αγαπας τον εαυτο σου.
....................................................................................................................................................................
Παλι προσπαθω να μιλησω για τις σκεψεις μου.δεν μου βγαινει.εχω στερεψει.κινουμαι και αναμασω επιφανειακα. η d.d παρολα αυτα ειναι καλη.ειναι δημιουργικη, ητανε παντα καλη σε ολα. στο σχολειο, στο πιανο, στη ζωγραφικη, στις γλωσσες παντου.οχι επειδη επρεπε αλλα επειδη ηθελε.μονο που δεν απολαμβανε ποτε τιποτα γιατι η d.d δεν αρκουτανε σε τιποτα.εθετε ενα στοχο, και μολις εφτανε το στοχο αυτο, τον ανεβαζε ενα κλικ παραπανω, με αποτελεσμα να μη τον φτανει ποτε.δεν εκμεταλλευτηκε ουτε τη φωνη της ουτε τις ευκαιριες να κανει πραματα με αυτην.δεν εκμεταλευτικε τιποτα και κανενα.παραητανε ταπεινη.μαλλον ητανε ταπεινη μεχρι αηδιας.μαλλον αυτοκαταστροφικη.γι αυτο παντα φοβοτανε το μονιμο και το σιγουρο.οχι μονο πιστευε οτι δεν της αξιζε, και οτι κανενας δεν θα την αποδεχοτανε για αυτο που ητανε, αλλα μονη της δημιουργουσε τα εμποδια συνηθως.και σε συνδιασμος με τις υψηλες, πανυψηλες απαιτησεις τις απο τουσ αλλους, δεν μπορουσε να ειναι με ατομα καιρο.το περιεργο ειναι οτι δεν απαιτουσε απο τους αλλους.απλα τους αγαπουσε υπερβολλικα πανω απο αυτην και τους σιχαινοτανε που την αγαπουσαν.πολυ μελο εγινε η ιστορια μου φαινεται.καπου εδω θα σταματουσα γιατι h d.d δεν εχει δικαιωμα να κλαψουριζει απο δω και απο κει.αλλα οχι τελικα.Ειδες Λ.? η d.d ακολουθει της συμβουλες σου.θα κανει την επιθυμια της.και η επιθυμια της ειναι να γραψει.χμ τι ελεγα?για την d.d.ειναι ασχημο και σχεδον αυτοκτονικο.ειναι ωραια η πνευματικη κ ψυχολογικη αυτοαναζητηση και αυτοανακαλυψη αλλα πολυ οδηνηρη.αλλα παρολα αυτα τη συνεχιζω.η αυτοκαταστροφη που λεγαμε.οχι ισως τελικα να βρω την ακρη.το ενα λεπτο εισαι καλα, εχεις ενεργεια, μπορεις να χτισεις ολοκληρη οικοδομη αμα λαχει.στο επομενο λεπτο, ολο αυτο εχει καταρευσει και σε πνιγει η θλιψη γιατι δεν θα το καταφερεις ποτε.στο ιδιο λεπτο.και συνεχεια.συνεχεια πλεον παρεα με ενα κατακλυστικο καταθλιπτικο αγχος.θα σε δω συντομα Λ.προσπαθω να νικησω τη d.d,προσπαθω με νυχια και με δοντια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου